Miljoenensteun aan voetbalclubs II: Feyenoord baalt (nog) niet

De voorlopige conclusie van Europese Commissie lijkt te zijn dat de steun die Nederlandse clubs recent gehad hebben niet geoorloofd was. Het artikel focust op de steun aan PSV, dat veruit de meeste steun kreeg, maar ook de steun voor Willem II en FC Den Bosch zou onder vuur liggen. Dit wordt vast vervolgd met wat rechtszaken.

En ik vermoed dat dit in Rotterdam met interesse gevolgd wordt door de gemeente en door Feyenoord. Immers Feyenoord wil een garantie van de gemeente voor 100 miljoen euro. Dat lijkt me met deze voorlopige conclusie van de Europese Commissie minder makkelijk. Dus ik vrees dat ze dit slechte nieuws voor de concurrent uit Eindhoven toch ook als slecht nieuws voor zichzelf zien.

UPDATE: volgens een recenter bericht in het NRC heeft de Commissie nog geen voorlopige conclusie bereikt, maar hebben ze een brief met een verzoek om informatie gestuurd.
Voorlopig dus afwachten op wat er uit het onderzoek komt, ook voor Feyenoord.

Zonde en straf

Donderdag 21 maart nam ik bij de lezing de maatschappelijke kracht van sport door Maarten van Bottenburg de rol van non-believer in sport aan. Deels om de discussie te verlevendigen en deels omdat er te sportminded werd gedacht. Het ging over mensen met obesitas die meer zouden moeten bewegen. En meteen ging het om de vraag hoe krijg je deze mensen aan het sporten. Ik bracht in dat bewegen breder is dan sporten, en dat er dus te makkelijk naar sport als oplossing wordt gekeken.

De dag na het 'spelen' van de non-believer in sport werd ik geveld door de griep. Kreeg ik ook nog te horen dat dat was omdat ik een non-believer was in sport. Wat onsportief.

Grrrr, de economische kracht van sport

Ik zit nu te puzzelen op een presentatie over de economische kracht van sport. Lastig, dus leuk.

Het onhandige is dat er wel van alles en nog wat is, maar ook weer heel veel ontbreekt. Zo neemt het CBS wel de kosten van de gezondheidszorg mee (sportblessures) maar niet de vermeden kosten door een betere gezondheid door te sporten.

Een van de leuke illustraties van de kracht van sport is de profvoetballer die bij een handelsmissie wordt gehaald: maar wat levert het meenemen van Dirk Kuyt op handelsmissie nu echt op? Een mooie foto en leuk artikel dat zeker, maar hoeveel extra handel?

En dan wordt op veel plekken weer een andere definitie van sport gebruikt. Neem dammen. Het is een sport, maar als het over gezondheidswinst gaat, is het effect van dammen waarschijnlijk beperkt (behalve als je drie kwartier moet fietsen om bij het clubhuis te komen).

Kortom een leuke puzzel. Niet alleen tot 4 april wanneer ik de presentatie houd, maar vast ook nog daarna. Tips zijn welkom!

Kenniskring

Voor de kenniskring die ik aan het opzetten ben, ben ik rond met drie docent/onderzoekers van de Hogeschool van Amsterdam. Ik ben erg benieuwd naar de samenwerking en het gezamenlijke onderzoek.

Stemmen over de Spelen II

Op 4 maart schreef ik dat ik voor het eerst zag dat er in Europa gestemd was over het al dan niet uitbrengen van een bid voor de Spelen. En vandaag weer zo'n bericht: Wenen gaat geen bid uit brengen voor de Spelen van 2028. De geschatte investeringskosten van €10 miljard zijn voor de deenemende burgers bij het referendum waarschijnlijk de reden geweest om massaal (72 procent) nee te zeggen.

Miljoenensteun aan voetbalclubs

De EU onderzoekt of de steun van Nederlandse overheden aan profvoetbalclubs wel had gemogen. Daarbij gaat het vooral om de gronddeal van Eindhoven met PSV ter waarde van 48,4 miljoen euro. Ook steun aan vier andere clubs wordt onderzocht (NEC, MVV, Willem II en FC Den Bosch).

Steun aan profclubs blijft interessant:

Stemmen over de Spelen

Coates (2007, 572) schreef: Een alternatief voor het uitrekenen wat de kosten en baten van een stadion zijn inclusief allerlei zachte factoren, is de vraag aan de kiezers voorleggen of er overheidsgeld in moet of niet. Coates schreef dat stemmen over investeren (of geld geven aan) een stadion regelmatig gaat via een verkiezing in Amerika. Naast nadelen (het zijn lastig te overziene beslissingen, en een kiezer heeft maar beperkt tijd zich in de materie te verdiepen) vond ik het een erg mooie oplossing, maar een die in Europa voor mij nog zonder precedent was.

En kijk:
Swiss voters rejects bid for 2022Winter Olympics
March 3 - Switzerland's proposed bid to host the 2022 Winter Olympics and Paralympics in St Moritz and Davos has been ended after a state referendum today rejected the idea.
Voters in Graubünden canton voted 52.66 per cent to 47.34 per cent to decide against approving funding of 300 million Swiss francs (£212 million/$318 million/€245 million).

Verder lezend in het artikel blijkt dit zelfs al eerder gebeurd te zijn. Weer wat geleerd!

Coates, D. (2007). Stadiums and arenas: economic development or economic redistribution? Contemporary Economic Policy, vol. 25(4), pp. 565–77.

Sport en markt

Op 21 februari gaf Paul Schnabel een lezing over de  sociaal economische kracht. toen het ging over de zachte economische waarde van sport (consumentensurplus, productiviteit, gezondheidswinst) kwam de vraag uit de zaal of je dit soort aspecten eigenlijk wel zou moeten willen waarderen.
Mijn eerste reactie was 'ja dat moet zeker als dat helpt om betere beslissingen te nemen en gebeurt nu te weinig'. Mijn tweede reactie kwam van het weekend. Ik realiseerde me dat ik het boek van Michael Sandell 'Niet alles is te koop' over de grenzen van de marktwerking nog steeds ongelezen in mijn kast heb staan. Ik ben gisteren begonnen te lezen.
Interessant maar vrees nu dat het mijn vraag niet gaat beantwoorden. Marktwerking is iets anders dan het meten van de waarde voor publieke besluitvorming, al kan het eerste komen door het tweede.

De wedstrijd duurde lang.....

en vandaag was er eindelijk het allerlaatste fluitsignaal!
De bul van mijn proefschrift zat bij de post. Nu is het echt klaar.

Beveiligingsbedrijf loopt miljoenen mis door Olympische falen (i): de BBC

In een recent bericht in het AD stond de afwikkeling van het beveiligingscontract van G4S bij de Olympische Spelen in 2012. Dat is interessant omdat G4S er onder het oog van de wereldpers en tot frustratie van de Engelse overheid niet in slaagde het aantal beveiligers te leveren dat ze had zullen leveren. Van het contract van 240 miljoen pond wordt 170 miljoen uitbetaald.  

 

De BBC heeft over het G4S debacle tijdens de Spelen een interessante documentaire over gemaakt (met dank aan Herbert Wolff voor de tip): Een paar van de in het oog springende feiten:

Beveiligingsbedrijf loopt miljoenen mis door Olympische falen (ii): de Nederlandse Spelen en de beveiliging

Naar aanleiding van het feit dat het grote G4S er niet in slaagde de beveiliging te leveren en terwijl Nederland nog overwoog zich te kandideren voor ben ik (samen met Marije Booij) begonnen aan een onderzoekje naar of de beveiliging in Nederland had gekund. Toen de regering besloot te stoppen met de Olympische Spelen, stopte ook ons onderzoek. Hieronder post ik toch wat we hadden gevonden.

 

Tijd is geld...

Het IOC wil graag de tijdverzetten om zo (meer) geld te verdienen:
Jacques Rogge, de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (IOC), pleit met het oog op de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotchi bij de Russische regering voor de herinvoering van de wintertijd (bron het Parool).  Het tijdsverschil is nu drie uur met West-Europa en dat is nadelig voor westerse televisiezenders (en dus voor de verdiensten van het IOC...).

Corruptie in het voetbal: de heilige voetballer en de FIFA

De media staan redelijk vol met een onderzoek van Europol waaruit blijkt dat er bij redelijk wat wedstrijden aan matchfixing wordt gedaan door goksyndicaten. Dit is natuurlijk een duidelijk geval van economie in actie op het sportterrein; er wordt door spelers en officials op prikkels gereageerd. Tot zover is er weinig geks aan de hand, en valt er ook moeilijk over te bloggen...

Toch vielen mij twee dingen op:

2020: Tokyo, Madrid of Istanbul?

Rose en Spiegel hebben met mooi onderzoek aangetoond dat landen die de Olympische Spelen organiseren vaak een economisch bloei doormaken. Maar omdat landen die wel bieden maar het evenement niet mogen organiseren ook een dergelijke groei doormaken, conluderen Rose en Spiegel dat de causaliteit de andere kant opgaat: landen die een economische ontwikkeling doormaken (zich openstellen voor de wereld) zijn extra waarschijnlijk om zich te kandideren voor de Spelen.

En nu zijn de laatste drie kandidaten voor de Spelen in 2020: Tokyo, Madrid en Istanbul. Alleen deze laatste maakt een mooie groei door .... al denk ik niet dat het degelijke onderzoek van Rose en Spiegel met een extra datapunt van uitkomst verandert.

Rose, A.K. & Spiegel, M.M. (2011) The Olympic Effect.  The Economic Journal, 121 (553)

Weer tijd voor onderzoek en verrassing

In de december druk geweest met een verhuizing en met het organiseren en deels geven van een paar crash courses onderzoeksvaardigheden voor docenten. Daardoor schoot het bloggen er helaas bij in. Nu lijkt er weer een periode aangebroken met meer tijd voor onderzoek en hopelijk ook weer meer blogs over wat verrast.