Sporten levert geld op! (maar mij niet)

Net tegengekomen op de wondere wereld van het internet: €100 korting op je zorgverzekering, als je een abonnement hebt op een sportschool:

Zorgverzekeraars gaan uw gezonde levensstijl belonen

Wanneer uw verzekerd bent bij Agis, CZ, Menzis, Unive, ONVZ of de Amersfoortsche, lid van een fitnessclub, sportschool, sport- of zwemvereniging ontvangt u € 100,- korting* per jaar op uw zorgverzekering als beloning voor uw gezonde leefstijl.

Een gezonde leefstijl geeft een positief effect, maar uw gezondheid is ook goed voor anderen; Pappa die te moe is om met zijn kinderen te spelen. Mamma die humeurig wordt omdat ze vaak hoofdpijn heeft. Kinderen die daardoor te veel huishoudelijke taken moeten doen. Wat te denken van de ongemakken van overgewicht? Maar ook de werkgever die het ziekteverzuim ziet stijgen. Slapeloosheid kan goed bestreden worden door lichaamsbeweging. Regelmatig sporten is bevorderlijk voor de ontspanning en veroorzaakt een hogere lichaamstemperatuur waardoor de slaap verbetert.

Een paar gedachten:

• Bij de verzekeraars zelf staat het niet op de website. Althans ik kon het bij drie verzekeraars niet ontdekken. Dus als het echt bestaat geven ze er nog weinig ruchtbaarheid aan. 
• Dat is best een aardige korting. Maar hoe werkt dit economisch gezien? De korting is volgens mij niet zo groot dat dit mensen over de streep trekt om te gaan sporten. De korting sluit niet echt aan bij de motieven om niet te sporten. Het lijkt meer een klantenbinder voor bestaande klanten of een manier om vooral sportievere en dus gezondere en dus goedkopere nieuwe klanten aan te trekken. Dus vooral een selectie-instrument. 
• Alle voordelen die ze noemen vallen bij anderen dan de zorgverzekeraar. Minder ziekenhuisbezoek en sneller revalideren wordt niet genoemd.
• Veel mensen hebben een abonnement als stok achter de deur om te gaan sporten zonder dat ze het daadwerkelijk gebruiken. Dus wat wordt beloond? Vooral de intentie om te sporten, nog niet het daadwerkelijk sporten (dat is ook lastiger).
• En ik zit natuurlijk weer bij de verkeerde verzekeraar om te profiteren. 

Mulier debat: Intangible benefits of sport events

Aanstaande vrijdag een debat over een interessant onderwerp georganiseerd door het Mulier instituut, namelijk over (het meten van) de zachte effecten van sportevenementen. Ik mag na een van de lezingen als discussiant de discussie openen.

Olympisch Plan en de kosten van de Spelen

Zaterdag 20 april had de Volkskrant een interessante rapportage over het einde van het Olympisch Vuur (geen link helaas).

De teneur van het stuk was dat de lobbyclub die de Spelen naar Nederland wilde halen niet fel genoeg gereageerd had volgens de aanwezigen op het slotcongres van het Olympisch Vuur.

Dat ging ook op voor de schattingen van de kosten en baten die gemaakt zijn (door de Rebel groep samen met Arup en door mij). De alinea over die kosten is interessant:

• Tot die slotsom kwam NOC*NSF-voorzitter André Bolhuis later op de dag ook. Hij, zelf een tijd interim-baas bij Olympisch Vuur, dat liefst drie directeuren versleet, had zich te snel geschikt in het onvermijdelijke: de Spelen van 2028 zouden te duur zijn. RTL kwam met weggemoffelde cijfers over investeringen die 8 miljard euro zouden kunnen belopen. Econoom Michiel de Nooij maakte er 16 miljard van. Het verlies zou zeker 2 miljard zijn. 

Het is altijd leuk als mensen na flink wat tijd je werk weer aanhalen (mijn studie is een jaar geleden  gepubliceerd dat voelt kennelijk al als lang geleden aan…).

Maar staat het er goed? Ik moest het even nazoeken.

Mijn schatting was dat de kosten voor de overheid €16 miljard zouden zijn in het ongunstige scenario. In het waarschijnlijke scenario zijn de kosten slechts €10 miljard. Als ik één getal zou noemen, dan zou ik de waarschijnlijke schatting noemen.

Welk getal uit welke bandbreedte gebruik je is sowieso een lastige, de maximaal € 8 miljard die minister Schippers zei dat de Spelen zouden kostten, was gebaseerd op het waarschijnlijke scenario van het Rebel/Arup rapport. Bij maximaal, zou ik dan weer gaan voor het scenario waarin alles tegenvalt…..

Volgens mijn schatting kon de winst zelfs €2 miljard positief zijn. Het waarschijnlijke verlies was €4 miljard.

Kortom, een dubbel gevoel: leuk om geciteerd te worden maar goed geciteerd worden is leuker.

Economische Impact Analyse versus Maatschappelijke Kosten-batenanalyse: Beetje in de war….(ii)

Maar het wordt al wat duidelijker wat ik ervan vind. Een aantal dingen klopt niet, zoals hun argumentatie om toekomstige baten niet mee te nemen, ook hun redenering waarom de investeringskosten voor 80% niet meegenomen worden is vreemd. En nog wat van dat soort dingen.

Ik heb mijn verbazing gebruikt voor een abstract voor het 5de European Conference in Sports Economics. Nu maar hopen dat het geaccepteerd wordt en lekker werken aan het artikel, met daarin puzzelen hoe de kosten-batenanalyse wel zou moeten zijn.

Miljoenensteun aan voetbalclubs III: Eindhoven zat toch fout [?]

Vandaag bericht de Volkskrant dat de gronddeal tussen Eindhoven en PSV volgens de Europese Commissie toch niet door de beugel kan. De kop in de Volkskrant is duidelijk: ‘Europese Commissie vernietigend over gronddeal PSV en gemeente Eindhoven’.

De brief waarin dat staat zou vandaag openbaar gemaakt worden, dus in die zin is het nog even spannend, maar de Volkskrant citeert al uit de brief.

'De transacties geven PSV een selectief voordeel. Daarom concludeert de commissie dat de gemeente PSV staatssteun heeft verleend.' En dat gaat vooral om de waardering van de grond (waar de transactie op gebaseerd was), de rente die PSV aan de gemeente moet betalen en die gebaseerd is op de rente die de gemeente moet betalen waardoor PSV minder rente betaalt dan als ze de lening op de markt hadden moeten aantrekken en het feit dat Eindhoven niet als commerciële partij handelde (Eindhoven probeerde verlies te voorkomen terwijl commerciële partijen winst willen maken).

Kortom dat lijkt helder, maar het wordt vast nog vervolgd…

Economische Impact Analyse versus Maatschappelijke Kosten-batenanalyse: Beetje in de war….(i)

Binnen de sporteconomie worden redelijk veel economische impact analyses (IEA) gemaakt, en weinig maatschappelijke kosten-batenanalyses (MKBA). Dat is jammer want EIA’s zijn meestal (of altijd?) te positief, onder andere omdat alle bestedingen als baat worden meegeteld, ook als de besteding gewoon een kostenpost is. EIA is dus vooral een maat voor of er veel gebeurt, niet of dat wat gebeurt goed is voor de welvaart.

Een MKBA telt alle baten op, trekt er alle kosten vanaf en geeft daarmee als de studie goed is uitgevoerd wel een goed beeld van de maatschappelijke aantrekkelijkheid.

Het punt dat MKBAs beter zijn dan EIAs wordt ook gemaakt in het artikel:

• Marijke Taks, Stefan Kesenne, Laurence Chalip, B. Christine Green, and Scott Martyn (2011) Economic Impact Analysis Versus Cost Benefit Analysis: The Case of a Medium-Sized Sport Event. International Journal of Sport Finance, 2011, 6, 187-203.

Na flink wat jaren ervaring met het opstellen van MKBA’s en erop gepromoveerd zijnd, merk ik dat ik flink verrast ben door hun aanpak en helaas niet overtuigd. Ik ga de komende tijd maar eens zelf rekenen met hun gegevens….. Hopelijk wordt vervolgd

Op de valreep: EASM 2013

Net een abstract ingestuurd naar ‘21st Conference of the European Association for Sport Management’. De deadline was verschoven van 4 naar 9 april. 4 april lukte niet door de griep, vandaag lukte het wel. Een abstract ingestuurd op gezamenlijk werk met Marcel van den Berg. Nu hopen dat ik het ook daadwerkelijk mag presenteren.

Hieronder een korte samenvatting van het abstract, als iemand de langere versie of het paper in progres wil lezen hoor ik het graag.

Miljoenensteun aan voetbalclubs II: Feyenoord baalt (nog) niet

De voorlopige conclusie van Europese Commissie lijkt te zijn dat de steun die Nederlandse clubs recent gehad hebben niet geoorloofd was. Het artikel focust op de steun aan PSV, dat veruit de meeste steun kreeg, maar ook de steun voor Willem II en FC Den Bosch zou onder vuur liggen. Dit wordt vast vervolgd met wat rechtszaken.

En ik vermoed dat dit in Rotterdam met interesse gevolgd wordt door de gemeente en door Feyenoord. Immers Feyenoord wil een garantie van de gemeente voor 100 miljoen euro. Dat lijkt me met deze voorlopige conclusie van de Europese Commissie minder makkelijk. Dus ik vrees dat ze dit slechte nieuws voor de concurrent uit Eindhoven toch ook als slecht nieuws voor zichzelf zien.

UPDATE: volgens een recenter bericht in het NRC heeft de Commissie nog geen voorlopige conclusie bereikt, maar hebben ze een brief met een verzoek om informatie gestuurd.
Voorlopig dus afwachten op wat er uit het onderzoek komt, ook voor Feyenoord.

Zonde en straf

Donderdag 21 maart nam ik bij de lezing de maatschappelijke kracht van sport door Maarten van Bottenburg de rol van non-believer in sport aan. Deels om de discussie te verlevendigen en deels omdat er te sportminded werd gedacht. Het ging over mensen met obesitas die meer zouden moeten bewegen. En meteen ging het om de vraag hoe krijg je deze mensen aan het sporten. Ik bracht in dat bewegen breder is dan sporten, en dat er dus te makkelijk naar sport als oplossing wordt gekeken.

De dag na het 'spelen' van de non-believer in sport werd ik geveld door de griep. Kreeg ik ook nog te horen dat dat was omdat ik een non-believer was in sport. Wat onsportief.

Grrrr, de economische kracht van sport

Ik zit nu te puzzelen op een presentatie over de economische kracht van sport. Lastig, dus leuk.

Het onhandige is dat er wel van alles en nog wat is, maar ook weer heel veel ontbreekt. Zo neemt het CBS wel de kosten van de gezondheidszorg mee (sportblessures) maar niet de vermeden kosten door een betere gezondheid door te sporten.

Een van de leuke illustraties van de kracht van sport is de profvoetballer die bij een handelsmissie wordt gehaald: maar wat levert het meenemen van Dirk Kuyt op handelsmissie nu echt op? Een mooie foto en leuk artikel dat zeker, maar hoeveel extra handel?

En dan wordt op veel plekken weer een andere definitie van sport gebruikt. Neem dammen. Het is een sport, maar als het over gezondheidswinst gaat, is het effect van dammen waarschijnlijk beperkt (behalve als je drie kwartier moet fietsen om bij het clubhuis te komen).

Kortom een leuke puzzel. Niet alleen tot 4 april wanneer ik de presentatie houd, maar vast ook nog daarna. Tips zijn welkom!

Kenniskring

Voor de kenniskring die ik aan het opzetten ben, ben ik rond met drie docent/onderzoekers van de Hogeschool van Amsterdam. Ik ben erg benieuwd naar de samenwerking en het gezamenlijke onderzoek.

Stemmen over de Spelen II

Op 4 maart schreef ik dat ik voor het eerst zag dat er in Europa gestemd was over het al dan niet uitbrengen van een bid voor de Spelen. En vandaag weer zo'n bericht: Wenen gaat geen bid uit brengen voor de Spelen van 2028. De geschatte investeringskosten van €10 miljard zijn voor de deenemende burgers bij het referendum waarschijnlijk de reden geweest om massaal (72 procent) nee te zeggen.

Miljoenensteun aan voetbalclubs

De EU onderzoekt of de steun van Nederlandse overheden aan profvoetbalclubs wel had gemogen. Daarbij gaat het vooral om de gronddeal van Eindhoven met PSV ter waarde van 48,4 miljoen euro. Ook steun aan vier andere clubs wordt onderzocht (NEC, MVV, Willem II en FC Den Bosch).

Steun aan profclubs blijft interessant:

Stemmen over de Spelen

Coates (2007, 572) schreef: Een alternatief voor het uitrekenen wat de kosten en baten van een stadion zijn inclusief allerlei zachte factoren, is de vraag aan de kiezers voorleggen of er overheidsgeld in moet of niet. Coates schreef dat stemmen over investeren (of geld geven aan) een stadion regelmatig gaat via een verkiezing in Amerika. Naast nadelen (het zijn lastig te overziene beslissingen, en een kiezer heeft maar beperkt tijd zich in de materie te verdiepen) vond ik het een erg mooie oplossing, maar een die in Europa voor mij nog zonder precedent was.

En kijk:
Swiss voters rejects bid for 2022Winter Olympics
March 3 - Switzerland's proposed bid to host the 2022 Winter Olympics and Paralympics in St Moritz and Davos has been ended after a state referendum today rejected the idea.
Voters in Graubünden canton voted 52.66 per cent to 47.34 per cent to decide against approving funding of 300 million Swiss francs (£212 million/$318 million/€245 million).

Verder lezend in het artikel blijkt dit zelfs al eerder gebeurd te zijn. Weer wat geleerd!

Coates, D. (2007). Stadiums and arenas: economic development or economic redistribution? Contemporary Economic Policy, vol. 25(4), pp. 565–77.

Sport en markt

Op 21 februari gaf Paul Schnabel een lezing over de  sociaal economische kracht. toen het ging over de zachte economische waarde van sport (consumentensurplus, productiviteit, gezondheidswinst) kwam de vraag uit de zaal of je dit soort aspecten eigenlijk wel zou moeten willen waarderen.
Mijn eerste reactie was 'ja dat moet zeker als dat helpt om betere beslissingen te nemen en gebeurt nu te weinig'. Mijn tweede reactie kwam van het weekend. Ik realiseerde me dat ik het boek van Michael Sandell 'Niet alles is te koop' over de grenzen van de marktwerking nog steeds ongelezen in mijn kast heb staan. Ik ben gisteren begonnen te lezen.
Interessant maar vrees nu dat het mijn vraag niet gaat beantwoorden. Marktwerking is iets anders dan het meten van de waarde voor publieke besluitvorming, al kan het eerste komen door het tweede.