Haalbaarheidsonderzoek naar nieuwe vorm van financiering voor een sportbond

Voor een sportbond onderzoek ik of verenigingen en leden van die verenigingen interesse hebben in een nieuwe manier van geldwerving. Het onderzoek gaat uiteraard niet alleen om welk deel van de verenigingen of leden dit interessant vindt, maar ook naar de randvoorwaarden die voor beide van belang zijn om de nieuwe geldwerving succesvol te laten verlopen.

Voor meer informatie kunt u contact met mij opnemen (m.de.nooij@hva.nl).

Een zwaluw maakt nog geen zomer, maar twee schaatsrelletjes op een dag ….

Twee artikelen in het AD over schaatsen die veel losmaken.

• Het eerste artikel gaat verder over de discussie waar het nieuwe nationale ijsstation moet komen. Waarbij het AD beschrijft dat Almere waarschijnlijk de financiering niet op tijd rond krijgt en dat daardoor de keuze weer op losse schroeven staat (of lijkt te staan, of mogelijk staat). In ieder geval ruiken Zoetermeer en Heerenveen weer kansen.
• Het andere artikel gaat over de hoogste schaatsbaas die af wil van lange afstanden.Ottavio Cinquantawil het schaatsen aantrekkelijk houden / maken en denkt hardop na over hoe dat zou kunnen. De Nederlandse successen in Sotsji maken hem bezorgt over de toekomst van de sport. En daar kan je veel over zeggen, en dat gebeurd ook in de kranten en op internet. Ik denk dat nadenken over hoe houd je een sport interessant en hoe zorg je voor genoeg publiek en concurrentie belangrijke vragen zijn voor iedere sportbond (dat zijn vragen waarbij niet alleen sportliefhebbers maar ook economen en marketingdeskundigen kunnen bijdragen aan een goed antwoord). Dus dat is een vraag die bij meer (alle) sportbonden van tijd tot tijd onderzocht moet worden. Dus ook bij schaatsen. Dat de Nederlandse successen in Sotsji daarbij als katalysator optreden is te verwachten. 

Over beide valt veel te zeggen, maar ik kreeg er vooral een warm zomers gevoel van: het schaatsseizoen is voorbij en dus komen de ruzies en scherpe debatten weer naar voren.

Maatschappelijke kosten en baten van het Olympisch Plan 2028: lessen voor toekomstige pogingen om Nederland op Olympisch niveau te brengen

Een afstudeerder heeft op mijn verzoek onderzoek gedaan naar de kosten en baten van het Olympisch Plan. Recent heeft Marvin Steussy de samenvatting op de LinkedIn groep Olympisch Plan 2028 gezet. Hierbij zowel de link naar de bijdrage daar, als hieronder de hele tekst.

Weinig nieuwe posts de laatste tijd….te druk met interessante projecten

De laatste tijd weinig nieuwe posts, ik ben vooral druk bezig geweest met de uitwerking van een paar projecten:

• De Dag tot Damloop 
• Een hoofdstuk over het meten van effecten van (sport)evenementen
• Een artikel over een verbetering van een bestaande kosten-batenanalyse
• Een aantal presentaties over onderzoeksvaardigheden.

Ik had zelfs lang geen tijd om een goede omschrijving van de projecten te maken. Dat is gelukkig nu gelukt. Hopelijk met binnenkort uitgebreidere verslagen, en hopelijk met nieuwe vervolgideeën en projecten!

Dam tot Damloop onderzoek

De Dam tot Damloop is qua aantallen deelnemers het grootste hardloopevenement van Nederland en zit met 54.000 mensen aan het maximum dat veilig over het parcours kan. De organisatie schat dat er 250.000 toeschouwers langs de kant staan. De maatschappelijke en economische impact van dit evenement zijn dan ook groot. Zowel in positieve zin, met 800 vrijwilligers die zich inzetten, 54.000 sporters die sporten, zich voorbereid hebben en die hopelijk een plezierige dag gehad hebben, de bezoekers die er voor hun plezier stonden, de uitstraling voor Amsterdam en Zaandam, maar in negatieve zin (overlast voor het verkeer en vuil). Om deze maatschappelijke effecten in kaart te brengen en te kwantificeren, zijn op 22 september tijdens het evenement en in de twee weken erna in totaal vier enquêtes afgenomen.

Met 40 studenten en vier docenten zijn op de dag zelf 771 bezoekers live ondervraagd. De andere drie enquêtes zijn digitaal afgenomen. De twee weken erna hebben 2.963 hardlopers een enquête ingevuld (33,0% response), en 297 vrijwilligers hebben een andere enquête ingevuld (42.2% van de vrijwilligers). Tot slot is ook een korte vragenlijst onder een deel van het panel van O+S (Bureau Onderzoek & Statistiek Amsterdam) uitgezet en ingevuld door 400 Amsterdammers.

Dit is project gecoördineerd door Michiel de Nooij. Vanuit de kenniskring Sport en Economie  hebben drie docenten (Ivo ’t Hooft, Peter Horsselenberg en Jan van Eck) meegewerkt, daarnaast hebben een extern onderzoeker (Marije Marije Baart de la Faille – Deutekom) en een collega van het domein Bewegen Sport en Voeding (Jan Janssens) meegewerkt. Ook de 40 studenten die hebben geënquêteerd zijn vanuit de kenniskring aangestuurd.

Inhoudelijk konden de enquêtes onder de bezoekers deels gebaseerd worden op bestaande richtlijnen (http://www.evenementenevaluatie.nl). Deze zijn deze waar nodig aangepast, uitgebreid en juist weer ingedikt. Ook zijn andere bronnen gebruikt om de vragenlijsten voor dit evenement geschikt te maken. Momenteel wordt gewerkt aan de afronding van de analyses en de rapportages.

Mocht u meer willen weten over de aanpak of een dergelijke aanpak of een gedeelte ervan bij uw evenement of locatie ook kan, dan kunt u contact opnemen (m.de.nooij@hva.nl).

Waardering van effecten van sportevenementen

Voor een hoofdstuk van Mulier levert Michiel een bijdrage aan het hoofdstuk over de methoden om maatschappelijke kosten en baten van sportevenementen te analyseren. Centraal hierbij staan de maatschappelijke kosten-batenanalyse en economische impact analyse.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen (m.de.nooij@hva.nl)

Hè hè, eindelijk: Economic Impact Analysis versus Cost Benefit Analysis for a Medium Sized Sport Event, A Further Improvement

Al in een paar eerdere posts schreef ik dat ik bezig was met een artikel getiteld: Economic Impact Analysis versus Cost Benefit Analysis for a Medium Sized Sport Event, A Further Improvement.

Eindelijk heb ik een versie klaar die goed genoeg is (hoop ik) om te verspreiden!
Ik ben benieuwd naar de reacties.

Abstract: Taks et al. (2011) argued that an Economic Impact Analysis does not analyze welfare implications of an event and that a Cost Benefit Analysis should be made for realistic welfare calculations. They illustrate this for a specific event in Windsor, Canada. This main point of them is supported by the current paper. In addition, this paper looks at ways to improve their CBA substantially. The investment costs for a venue build for the event should be included and predicting the value of future use is important while the cost of interest paid should not be included.
In the probable estimate the negative CBA outcome is three times as large as calculated by Taks et al. Given that not all effects were precisely estimated for this CBA, I discuss conditions under which the private decision to invest in the new venue were an economically sound decision.
Finally, the calculations show that an event without new investments is likely to be socially attractive, while the social attractiveness of an event requiring new investments crucially depends on the size of the future benefits compared to the investment costs.

Aanbesteding Kuip

Op 25 en 27 januari verschenen in het AD twee artikelen over een alternatief plan van BAM om de Kuip te renoveren. De teneur is dat de plannen goed vallen in Rotterdam. En opvallend is dat het nu zonder gemeentesteun kan. Uiteraard staan er bij de reacties gemengde berichten, de Kuip maakt nu eenmaal veel emoties los. Ik merk dat ik geen mening heb over of het plan beter of slechter is dan het eerdere plan, dat in de gemeenteraad onvoldoende steun kreeg. Daarvoor ontbreken nog de onderbouwing (althans die heb ik nog niet gezien).

Geen mening over of het plan van BAM goed is, en toch vond ik het toch een erg mooi bericht. Het laat namelijk zien dat de eerdere aanbesteding / keuze van de Feyenoord familie voor het consortium met VolkerWessels flink wat creativiteit gemist heeft en daarom al geen gelukkige is geweest. Ik ben benieuwd welke vernieuwende plannen er nog komen en wat er uiteindelijk als beste uit de bus komt.

Build more stadiums! Build them! Or…think again

In 1999 the building costs of the Millenium Stadium in Cardiff were around £130 million. And now a new report found that the economic punch for Wales is £130 million a year and sustains more than 2,500 permanent jobs, a new report has revealed. That would suggest that building more stadiums is a fantastic return for a society.

Or?

Or should we be suspicious on such fantastic figures? Or should we do better economics?

Actually, both: we should be suspicious for such fantastic figures and do better economics.

Why should we be suspicious?
Correcting for inflation the costs were about £175 million and the annual return on investment is 130/175, or 75% for society. If a bank would suggest such a return, we would all be very suspicious. However when a government or a stadium comes up with such figures we believe and copy them happily. Returns which sound too good to be true, are often indeed just that.

How should the economic analysis be improved? Economic Impact Analysis underlying such big number has a couple of flaws. (These flaws are not present in social cost benefit analysis).
One, costs are often seen as a benefit. Every spending in an EIA has a positive effect, even if the spending is mostly a costs. For example, often construction costs end up positive in an EIA, ignoring the alternative uses of the money.
Second, markets are often ignored. For example in the Millennium Stadium case, do we really believe that if there was no stadium, that those 2500 workers would be unemployed, or do we think that (labor) markets work and create alternative jobs? The latter is more likely. Without the stadium those 2500 would be working in other jobs, probably less well paid. So if you want to know the contribution of the stadium you should also include the production in those other jobs that is no longer produced because people are working for the stadium (directly or indirectly). And a stadium than only creates a welfare gain of a few percentage of the initial estimate. And the employment benefit is zero, that is in the long run (like in the study cited), no more people will be working (so no difference in unemployment in Wales), but they will be working in different jobs.

So I think the numbers in the article and the report are way too positive.
(And yes, even with much lower numbers the investment in the stadium might have been wise, but the numbers presented here do not show that).

brood en spelen

Olympische Spelen en WK's voetbal worden vaak beargumenteerd vanuit het principe dat het volk brood en spelen wil. Waarbij het punt vaak is dat dat dan gebeurt op kosten van het volk zonder dat het volk dat dan door zou hebben. Dat principe heb ik samen met collega's wel eens gebruikt in de titel van een artikel over de maatschappelijke kosten en baten en van het in Nederland organiseren van het WK voetbal.

Nu was ik van de week in een van mijn favoriete winkels en wat bleek: ook ik wou brood en spelen. Nu maar hopen dat ik later daar geen spijt van krijg:

Tour de France: eerst plannen, nu officieel, en straks realiteit?

Gisteren is dan eindelijk de tourstart in Utrecht in 2015 officieel aangekondigd. En ja ik geloof zeker dat de fietsers door en om Utrecht gaan rijden, en ik verwacht ook wel dat het een grote en mooie happening wordt. Mijn scepticisme gaat over de verwachte baten. Het economische deel dus. In het AD staat:

De zogenoemde spin-off, het geld dat op alle mogelijke manieren terugvloeit naar de stad, moet volgens wethouder van sport Hans Spigt hoger zijn dan in 2010 bij de Tourstart in Rotterdam. 'Die lag toen rond de 35 miljoen. Ons streven is nog hoger uit te komen en we denken dat dat een realistisch doel is.'
De Tourstart kost de gemeente 5 miljoen euro, eenzelfde bedrag wordt opgebracht door sponsors.

Dat is dan een maatschappelijk rendement van 350 procent. Ik heb twee redenen waarom ik dat eigenlijk niet verwacht. Als een bank dit soort rendementen zou beloven zou niemand erin investeren omdat ze het te mooi is om waar te zijn. Al ken ik ook de mop over de twee economen die over straat lopen. Zegt de een tegen de ander ‘kijk een briefje van 100’. Waarop de ander zegt ‘als het daar echt zou liggen had iemand het vast al opgeraapt. En beiden lopen door.

Ik ben vooral sceptisch over de economische impact analyses die aan dit soort voorspellingen ten grondslag liggen. Alle uitgaven worden als baat voor de economie meegeteld, ook als het feitelijk kosten zijn. Ook wordt geen rekening gehouden met verdringing (mensen die de toeristen bedienen doen geen ander werk. Alleen vaak is moeilijk aan te wijzen welk ander werk verdwijnt.). Ik heb al eerder geblogt over hoe een goede maatschappelijke kosten-batenanalyse er uit moet zien, en minder over wat er misgaat met een economische Impact Analyse. Misschien moet ik daar toch eens uitgebreider over schrijven. In deze post staat er gelukkig al wat over.

Kosten van de politie-inzet bij voetbal

In het programma ‘De rekenkamer’ werd in een interessante uitzending de kosten van voetbalhooligans uitgerekend. Een van de fascinerende kentallen die werd gebruikt was dat de inzet van een agent 70 euro per uur kost.

Voor €70 kan je volgens mij geen agent laten werken. Nee, de agent krijgt dat niet mee naar huis, zelfs niet inclusief allerlei toeslagen om op zondag in een ME peloton klappen te krijgen. En of al het materiaal erin zit weet ik niet (ME helm, paard, water en waterkanon, enzovoorts.) maar alle niet productieve uren, dus de uren die niet direct op straat worden gewerkt zitten er volgens mij niet in. Tja en die niet productieve uren die horen er wel bij (de vakantie de ziekte uren, de training, de leiding, …). Volgens mij is een wasmachinemonteur al duurder per uur en die rekent nog materiaal en voorrijkosten. Maar wat het dan moet zijn, is lastig uit te maken.

Recent is er een ChristenUnie voorstel geweest om de voetbalclubs te laten betalen voor de politie-inzet. Dat plan moet jaarlijks 30 miljoen euro opleveren dat weer ten goede komt aan de politie.
Hoe die kosten zijn berekend stond niet in het voorstel. Ik kon weinig onderbouwing vinden van het huidige voorstel. De 30 miljoen euro gaat terug tot het lenteakkoord van vorig jaar waarin was afgesproken dat 30 miljoen aan politiekosten aan voetbalclubs doorberekend zou worden. Hetgeen later weer is teruggedraaid.
In de kengetallen kosten-batenanalyse van het WK voetbal 2018 waar ik in 2010 projectleider van was, hebben we een schatting opgenomen voor de kosten van de inzet van politie om een WK voetbal veilig te kunnen organiseren. Ik citeer voetnoot 36:

Uit de Rijksbegroting blijkt dat er ongeveer € 4,5 miljard beschikbaar is voor politiewerk. Er zijn grofweg 40.000 agenten in Nederland. Per agent is er dus € 112.500 beschikbaar. Gemiddeld bestaat 70 tot 80% van de werktijd van een agent uit feitelijk politiewerk. Uitgaande van een voltijds dienstbetrekking van 1.600 uur zijn de kosten van één uur feitelijke politiewerk dan € 100 (Schmit, 2008). Op basis van gegevens uit de begroting van het politiekorps Hollands-Midden kan eenzelfde berekening worden gemaakt, die komt eveneens op een bedrag van € 100 per feitelijk uur politiewerk. In ‘De kosten en baten van Koning Voetbal’ wordt in het kader van veiligheid een bedrag van € 50 per uur politiewerk genoemd. Onduidelijk is echter waaruit dat tarief is opgebouwd, naar alle waarschijnlijk is dit tarief exclusief bureauwerk en overhead.

Kortom ik denk dat ‘De rekenkamer’ hier nog te laag zit.

De oplossing voor minder voetbal hooliganisme: vrouwen en kinderen

Volgens de rekenkamer is de oplossing voor het voetbalgeweld: veel vrouw en kindvriendelijker stadions. Als vrouwen en kinderen ook komen, dan veranderen de hooligans van gedrag. Dat klinkt mooi en het zou veel geld schelen. De enige vraag is waarom doen voetbalclubs dit niet? Het scheelt ze in de kosten en ze kunnen extra publiek trekken? Missen de voetbalclubs een kans of is het toch niet aantrekkelijk voor hun? En als het voor hun niet aantrekkelijk is, is het voor de samenleving als geheel wel aantrekkelijk, de beveiligingskosten buiten het stadion zijn voor de voetbalclubs immers een extern effect?

In de uitzending zei de KNVB dat de clubs samen ruim €13 miljoen aan de beveiliging uitgeven.
Dat klinkt fors, maar valt misschien mee, op een netto-omzet van eredivisie 2011/2012 van €433 miljoen euro.

Feyenoord Kampioen! Of toch niet? Verdere gedachten over de politieinzet.

De rekenkamer had een interessant programma over de kosten van voetbalhooligans (€500.000 euro per hooligan!). Wat ik beetje vreemd vond was de conclusie “Feyenoord toch kampioen. Namelijk in de inzet van politie.” Daar valt wel wat op af te dingen, al is niet zeker dat dat genoeg is..

Tourstart in Utrecht

Het blijft vreemd, zeker economisch. daar heb ik al wat over geschreven en schrijf ik vast nog eens over. Maar het is ook om niet economische redenen eigenlijk best vreemd. De Speld heeft er een mooi artikel over, met ook een beetje economie erin.